1977–78 Movimento concertante na saksofon altowy i orkiestrę

1978–79/1986. Luxuria

Luxuria

 Utwór na wielką orkiestrę symfoniczną inspirowany dziełami Breughla. Nagrodzony III nagrodą na konkursie Radia Szwajcarii Romańskiej w 1986 roku

1985 Due canoni con intermezzo e finale

1987 Pulchrum est quod commensuratum est na lirę korbową, smyczki i klawesyn

1994–95 Koncert fortepianowy

Koncert fortepianowy 1
Koncert fortepianowy 2
Koncert fortepianowy 3

 Utwór napisany na fortepian i małą orkiestrę. Przewodnik koncertowy pisze o nim: „Zwięzły formalnie wirtuozowski utwór odznaczający się czytelnym i przejrzystym przebiegiem. (…) Ciekawe wykorzystanie przez kompozytora popisowych walorów fortepianu idzie w parze z barwną, pomysłową instrumentacją (…) wraz ze zmienną, kalejdoskopową narracją. (…) Dzięki temu Koncert fortepianowy Sielickiego zachowuje swój niepowtarzalny, rapsodyczny charakter”. Część I jest odmianą allegra sonatowego, druga punktualistycznym scherzem, zaś trzecia przechodzi stopniowo od lirycznego adagia do energetycznego, wirtuozowskiego finału.

1997–98 E pur si muove… na orkiestrę

E Pur

 Utwór napisany specjalnie dla młodzieżowej orkiestry z wiodącą rolą fortepianu. Tytuł, to przypisywane Galileuszowi zdanie („A jednak się porusza…”) będące ucieleśnieniem idei, że nigdy nie należy się sprzeciwiać prawdzie i własnym przekonaniom.

1999 Koncert na 2 fortepiany i orkiestrę smyczkową

2000/2004 Koncert na klarnet i orkiestrę smyczkową

Koncert klarnetowy 1
Koncert klarnetowy 2
Koncert klarnetowy 3

 Trzyczęściowy koncert instrumentalny. Części skrajne są żywe, zaś środkowa pełna zadumy, ale i kapryśna. W nagraniu występują klarnecista Krzysztof Zbijowski i orkiestra pod dyrekcją Agnieszki Duczmal.

2002–2004 Koncert na obój i orkiestrę kameralną

Koncert obojowy 1
Koncert obojowy 2
Koncert obojowy 3

 Trzyczęściowy utwór koncertujący. W części III występują elementy folkloru Zulusów.

2003–2004 II Symfonia

2003-2004 Concerto per quartetto d’archi e orchestra

Concerto per quartetto 1
Concerto per quartetto 2
Concerto per quartetto 3

 Utwór napisany na zamówienie słynnego Kwartetu Wilanów. Rzadki gatunek koncertu na kwartet smyczkowy i orkiestrę. Część pierwsza charakteryzuje się dużą ruchliwością, lekkością i szybkim tempem. Kwartet smyczkowy jest tu potraktowany na sposób bardzo wirtuozowski. W części drugiej, bardziej dramatycznej rozwija się dialog pomiędzy „groźną“ orkiestrą a „błagalnym“ kwartetem – źródła jej inspiracji wpisują się w mit orficki. Część trzecia Rondo, poprzedzona krótką introdukcją w przewrotny sposób nawiązuje do bluesa, jednak w sposób daleki od konwencji przyjętych w muzyce jazzowej. Można by go nazwać „destrukcją bluesa“.

2006 Concertino na wiolonczelę i orkiestrę smyczkową

2007-2008 Preludia (7) na fortepian i orkiestrę smyczkową

Preludia 1
Preludia 2
Preludia 3
Preludia 7

 Siedem utworów stanowi siedem różnych estetyk, stylistyk i odwołań do różnych czasów, epok i miejsc w geografii. Jednak rozszyfrowanie ich nie zawsze jest proste. Oto krótki pomocnik słuchacza: Preludium I ­ ­ – Scorrevole (Płynnie) nadaje ton śpiewnej, rozfigurowanej, nie tylko europejskiej melizmatyce, w Preludium II – Adagissimo słuchacz odnajdzie niecodzienny, przechodzący długą, zawiłą drogę przez wieki mariaż Chopina z  Palestriną, Preludium III – Presto alla barbaresca chce zaszokować swoją pozorną brutalnością, Preludium IV – Jazzy odnosi się do harmonii jazzowych potraktowanych jednak bardziej symfonicznie. Preludium V ­ –  Alla romanesca – sytuuje słuchacza gdzieś w regionach Bałkanów za sprawą swojej autentycznej i nie zawsze autentycznej ludowej melodyki, Preludium VI – Arpeggiata przenosi nas w czasy XVII wiecznych niemiecko-włoskich lutnistów, zaś finałowe Preludium VII – Vigoroso jest zwiewnym, arcyszybkim, pulsującym perpetuum mobile nawiązującym do barokowej gigue.

2006-2008 Differentia specifica – una fantasia quasi tango na saksofon sopranowy i orkiestrę smyczkową

Differentia

 W dzisiejszych czasach tango jako taniec, m.in. za sprawą Astora Piazzolli urósł do rangi formy muzyki poważnej podobnie jak kiedyś polonez, walc czy bolero. Zawarte w tytule„tango” jest tylko impresją zarysowującą swoje charakterystyczne cechy w formie jak najbardziej współczesnej.

2008 Mała muzyka koncertująca na perkusję i orkiestrę smyczkową

2012 Fandango Fantasie wg. Antonio Solera na skrzypce i orkiestrę smyczkową

2012 Concerto per archi

Concerto per archi 1
Concerto per archi 2
Concerto per archi 3

 Utwór na orkiestrę smyczkową, w którym występuje ona jako całość a także jako zespół solistów. Forma koncertu na orkiestrę smyczkową została stworzona w baroku (Vivaldi) i znana aż po dzień dzisiejszy.

2012-2013 Rains – Koncert na fortepian na 4 ręce i orkiestrę smyczkową

2012-13 L’Estro Fisarmonico – koncert na akordeon i orkiestrę smyczkową

 

This is a unique website which will require a more modern browser to work! Please upgrade today!